ترا تنهــــــای تنهــــا دوست دارم

با سپاس فراوان از آهنگساز و آواز خوان محبوب و مستعد کشورم
جناب محترم هدایت " محمود"
که با لطف بیکران شان شعر مرا با ظرافت و زیبا ویژه آهنگ ترتیب نمودند.
خواستم از طریق این دریچه به شما سروران گرانقدر تقدیم کنم.
----------------------------------------
ترا تنهــــــای تنهــــا دوست دارم
ترا امــــروز و فـــــردا دوست دارم
ترا از هر چــه بهتــــر می پسندم
ترا چون پیــــر و مـولا دوست دارم
ترا از عاشقـــــان، عاشق ترم من
ترا تا حـــــد یکتـــــا دوست دارم
ترا مانـــده ای لعــــلِ بدخشـــان
ترا تا هست دنیـــــا دوست دارم
ترا من می پرستـــــم سرور نازم
ترا در خواب و رویـــأ دوست دارم
ترا ای گیســــو افشـــــان دلآرام
ترا پنهــــان و پیــــدا دوست دارم
ترا روشن تــــر از مهتـــــاب بینم
ترا خورشیـــد زیبـــا دوست دارم
ترا دل خواهـد وجان خواهد و روح
ترا شـــورِ نفس هـا دوست دارم
ترا مجنون شـــدم میــدانی یا نه؟
ترا ماننــــد لیــــــلا دوست دارم
ترا ایمـــانِ ملـــکِ عشـــق دانم
ترا بهـتر ز تقــــــــوا دوست دارم
ترا در بستـــــــرِ آرامشــی شب
ترا با شعــر و معنــا دوست دارم
ترا جان خـــودم میـــــدانم و بس
ترا شـــرحِ معمـــــا دوست دارم
ترا محمود می خواهد شب و روز
ترا تا ختــــــم پهنــا دوست دارم
______________________
چهار شنبه ۱۵ دلو ۱۳۹۳ هجری آفتابی
که برابر میشود به ۰۴ فبروری ۲۰۱۵ میلادی
ســــــــــــرودم
احمد محمود امپراطور
کابل/افغانستان

مشکل اینجاست.!

مشکل اینجاست.!
غلط نبودم؛ دروغ نگفتم، خیانت نکردم
که امروز بمن باور ندارند.
امپراطور

پیمــــانِ قرآنی

بجواب غزل ناب شاعر والاگهر اکه عزیزالقدرم محترم محمد نعیم جوهر

_______________

دلبــــرم را عشقِ طوفانی کم است

نخـــره ها و کاکل افشانی کم است

دوستــی هـــــا در جهان بازاری شد
یـاری و پاســــی نمکدانی کم است

در زبــان هــــــر کس زند لافِ وفــــا

آشنــــا و دلبــــــــرِ جانی کم است

اعتبـــــــاری نیست در گفت و عمل

وعـــــده و پیمــــانِ قرآنی کم است

زخــــم ما تازه کنـــــد مرچِ فســــاد

نوشــــــدارو های درمانی کم است

زیـــــرِ نامِ مذهب و اســـــلام و دین

آنچه می بینی مسلمانی کم است

نالــــه می جوشد زخــــاک میهنـم

دشمنِ مـــــا را پریشانی کم است

دزد نامــــوسِ وطن چـــوکی نشین

قاضی و فرمـــــانِ زندانی کم است

بر دمـــاغِ سفلـــه ای قــــدرت طلب

آرزوی خانـــــــــه سامانی کم است

سفــــره ای ملت ندارد نـــان جــــو

خیـــال پلو از آش و بولانی کم است

مــال پاکستــــان و چین عالم گرفت

ارزشِ امــــــوالِ جاپــــانی کم است

تا جفنگِ شعـــــر نـــــو مرسوم شد

نکته سنجی و سخندانی کم است

آتش فرخنده زیـــــــــارت را بسوخت

حرمت بابای کیــــــــدانی کم است

ریشه کن شد باغ از دست شــــریر

چهارمغــز و توتِ تیشکانی کم است

درس می باید گرفتـــن از غـــــــرور

جرأت شاهـــدخت کوبانی کم است

زاغ آمـــــــد جای قمــــری بــــال زد

کبک را صـــوت و خرامانی کم است

لب کشال و منقــه بینـی شد فزون

مه رخِ زیبـــای شغنـــانی کم است

رهزنـــان تا جا گرفت در کوه و دشت

خیمه هـــــا و نای چوپانی کم است

مجلس رندانه شـــــده رقص و قمار

صوفیــــــان پاک و عرفانی کم است

بس خذف پوشی شده رسم و رواج

لاجـــــوردِ نغـــــزِ یمگانی کم است

قاتل و جانی به غـــرد همچـــو گرگ

مرحمت در جسم حیوانی کم است

قلب من میســــوزد از جـــرم و خطا

راست گویم عیب پوشانی کم است

در جوابِ جوهــــــــرِ ملـــکی سخن

هــر کسی را تابِ نیسانی کم است

آنچـــــه را محمود میـــــــدارد بیــان

گفتــه هایش را پشیمانی کم است
************

سه شنبه 19 جوزا 1394 هجری خورشیدی

که برابر میشود به 09 جون 2015 میلادی

سرودم

احمد محمود امپراطور
کابل/ افغانستان

لعل بدخشانی

به استقبال بیت زیبای سلطان سر زمین عشق

جــوهــرا در قـیــمـتِ ایـن فـــرد تــــو

گـر دهـم لعـــــلِ بدخشانی کــم است

احمد محمود امپراطور

--------------

شاهی ما را تختِ سلطانی کــم است

لــشکــرِ دورانِ عثمــانی کـــم است

رستــــــمِ دوران مــــا را دوسـتـــــان

دخـتــرِ شاهی سمنــگـانـی کــم است

تــا نـفـس بـاقیــسـت در آ غـوشِ دل

صـد شکایـت از پُـریـشانی کم است

دوسـتان در قصـر شـهنـشـاهی زمـان

نغمــه خوانی و غزلخـوانی کـم است

هرکجا جهل است و جاهل بی شمار

ارزشِ ولای انـســانـی کــــم اســت

در دلِ خــــوبـــــانِ دورانـــم هــنـــــوز

دشمنـی بـانفسِ شیطانی کم است

در مـیــانِ داشـتــه هــای جــوهـــرم

ِدفـتــر و دیـوان خـاقـانـی کــم است

جـوهــرا محـمـــود خـود را الحقــــــــا

خوانم اش گـر بیـدلِ ثـانی کــم است

-----------

محمدنعیم جوهر

آلمان

09/06/2015

سقف بشکست و فروریخت دری خانه ای ما

سقف بشکست و فروریخت دری خانه ای ما

مهـری کم مهر، سیاه بسته ز کاشانه ای ما

هـــر کجـــا است نشـــان از دلِ دیوانه ای ما

 بوی خون می بدهــــد آب و گِل و دانه ای ما

 زلف این هستی کلاویــز شد از شانه ای ما

---------------------------

برف  بیـــداد ز یکسوی و غــم از سوی دیگر

آتش خصــم ز یکسوی و بـــم از سوی دیگر

شــــام تاریک ز یکسو عــــدم از سوی دیگر

دود این نالــه بلنــــد دم، بدم از سوی دیگر

پس کجا خفتــه همان زیـــورِ شاهانه ای ما

---------------------------

شاعـــران زیـاد ولـــی شاعــــــر دیوانی کو

 بیـــدل و حافــظ و فــردوسی و خاقانی کو

سعـــدی و مولـــوی و صـائب و کاشانی کو

عاصــی و عشقـــری و کابلــــی و فانی کو

چه جفــــایی شـده در مجلس رندانه ای ما

---------------------------

دیـــر ســـال ایست که از یـــار نداریم سراغ

من و تنهایی و این گوشه ای متروکه ای باغ

با گل زرد و دم ســـــرد کنــــم تــــازه دماغ

روشنــایی به تهی  بال که بُــرد است چراغ

شمـــع مدفـــون ز خاکستــــرِ پـروانه ای ما

---------------------------

نیست آن بـاده که تا ســـر کشم از جام ازل

تا کنــــم تــــازه دل خویش به انــــــواعِ غزل

دفتــــرِ عشق دهــــم زینــــــت اوزان و مثل

برسانــــم پیء خود تــــا به دری قصـــرِ امل

سکرِ امیــــــد برون جسته ز شاهدانه ای ما

---------------------------

قصــــه ای هجـر من از حادثـــــه باید پرسید

ز جفـــــای دو جهـــــان رنگِ رخـــم باید دید

به ســــرِ طالـــــعِ من چـــک زده باید خندید

از کجـــــا و به ســـــری عهـــدِ که باید امید

یار دیـــــروز وفـا کشتـــــــــه و بیگانه ای ما

---------------------------

زهـــر کین می کشیم هر جای بمثل عقرب

فـارغ از انس و فرو رفتــــه  به شوق مذهب

همگــان در طلبی شهـــرت و نــام و منصب

به سر زار و ضعیـــف یکسـره داریـــم غضب

این بود؟ حاصلـه ای قـــوت مـــــردانه ای ما

---------------------------

زاهـــــد اینجا نرسد فکــر تو با طبـــع سلیم

منی پیرانـــه ســر و دوستـــی با یــارِ قدیم

عطـــر فـــردوس رســـد با گل جنـــات نعیم

تو و آن صوفــی و شیــطان بمن است رجیم

دور رو تــــا نکنــــی رنجــــه تو جانانه ای ما

---------------------------

دل به دریایـــی که افتـــــاده به ماننـد حباب

آسمـــان تیــــره شده در نظـرم مثل سحاب

صوت بلبل به در گوش من است همچو غراب

آی پیمانــــه زنیــــم بـــاز ازان بـــاده ای ناب

محمود اینجا ز جگر پختــــــه پرهیزانـه ای ما

---------------------------

یکشنبه 17 جوزا 1394 هجری خورشیدی

که برابر میشود به 07 جون 2015 میلادی

ســـــرودم

احمد محمود امپراطور

کابل/افغانستان

دل نگران

خیلی وقت است که از دل نگرانت باشم
چشم بر جلوه ای آن سـروِ روانت باشم
امپراطور

انسان در هنگام نیازمندی تنها می ماند.

انســان
در هنــگام نیازمندی
تنهـــــــــــــا
می ماند.

امپراطور