روزی که تو از مُلکِ بدخشان رفتی

 در رسای بی بی حاجی خاله جانم شهناز آصفی

روزی که تو از مُلکِ بدخشان رفتی 

از کشور و از خاکِ نیاکان رفتی 

ماتم شد و درد و غصه آمد بر ما

آندم که تو با دو چشمِ گریان رفتی 

ایستادگی کردی با هزاران سختی

بر سختی زندگانی خندان رفتی 

دنیا که وفای او فقط یک دو دَم است

در جمعِ گذشتگانِ دوران رفتی 

غمخواری فقیر و مستمندان بودی 

غمخواری فقیر و مستمندان رفتی

 یک خطه ز دستِ تو نمک خواری کرد

چون مادر مهربانی، مایان رفتی

در فرقتِ رحلت ات عزادار شدیم 

شهناز بُدی و همچو شاهان رفتی

در شاًن تو بود عزتِ مادر زاد

با نامِ نیکو چو نیک نامان رفتی

راهی همه است یک به یک می آیند

هر چند که از همه شتابان رفتی 

از مغفرت الهی سیر آب شوی 

در رحمت بی‌بدیل جانان رفتی 

محمود دعا کند دعا تا دم مرگ

از پیشِ نظر ز چو اشکِ غلتان رفتی

-----------------------

یکشنبه ۲۲ سنبله ۱۴۰۵ خورشیدی

که برابر ميشود به September 13, 2026

 سرودم 

احمد محمود امپراطور 

کابل/افغانستان