![]() |
| خرسندم از اینکه در جهان گذران با نام نیکوی شاعری میمیرم احمد محمود امپراطور |
![]() |
| بدخشیا بدخشانت بنازم - شاعر احمد محمود امپراطور |
< قصیده>
بدخشیـــــــــا بدخشـــــــــــانت بنازم
هــــــــوای نــــو بهـــــــارانت بنازم
خــــــدا بنموده ات فــــــردوس ثانی
از این رو لطــف یـــــــزدانت بنازم
بود در دامنت نســــــل خــراســـــان
خردمنــــــد و سخنــــــــــدانت بنازم
کهول و پیـــــــــر مـــــردان تو دانا
برومنـــــــــد نوجوانــــــــانت بنازم
زنـــــان و دختـــــــرانت پاک دامن
شـــکوهی علـــــــم و ایمانت بنازم
تو داری شهــــــر و شهرسـتان زیبا
زبــــــان در مـــــــدح عنوانت بنازم
نسی ، ارگو و اشـــکاشم و جرم ات
درایــــم، خـــــاش و تیشکانت بنازم
کوف آب و شکی و شهر بزرگ ات
تمــــــــام بـــــــــاغ و بستـانت بنازم
چه گوی نیست در دامـــان کشم ات
رخِ آن مــــــــاه شغنـــــــانت بنازم
دلــــــم را برده زیبـــــاک و بهارک
گــــلِ وردوج و خواهـــانت بنازم
بـــــود درواز تـــــــو دروازه ای دل
کــــــران سبـــــــز و منجانت بنازم
شهـــــــدای تو و ارغنـــج خواه ات
گرفتـــــــه تـــــــا به یمـگانت بنازم
ز یفتـــــــل تا به مایمـی و راغ ات
سراســــــــــر شــورِ واخانت بنازم
بود قلب تو فیض آبـــــــادی، آبــــاد
بلنــــــــدی هـــــــای یــاوانت بنازم
تگـــــاب ات است ایـــــلاق دل آرا
شقایق گشتـــــــــــــه ارزانت بنازم
رگ خون تو باشــد رود کوکچـــــه
نمـــــــــــای سبـز ی مستانت بنازم
بدامـــــان تو باشد گوهـــــــــر ناب
عقیق و لعـــــــــل و مرجانت بنازم
زمینت کشتــــــــــزاران پر حاصل
نسیـــــــم و ابـــــــر و بارانت بنازم
کنـــــــار جوی تو پودینـــــــه و بل
سنیـــــــــل و شلخــه ریحانت بنازم
کبــــر داری و لمبـــوتی و شوپـش
پوشوک و زرســــرک جانت بنازم
شفـــــــای زخـــم من موملایت شد
دوای کیمیـــــــــــــــــا دانـت بنازم
به درد دل دهنــــــد بو مــــادرانت
شبــت و خاکشیـــــــــــــرانت بنازم
بنفشـــــــه و گل چغــــزک تو داری
ســـــه برگه لالـــــــه زارانت بنازم
چگــــار و چُکـــــریت باشد فـراوان
بوگن و عبـــــــری ، تـارانت بنازم
بلوط و ارچـــــــه و توغ و شکندی
شـــــولش با پستـــــه دورانت بنازم
ز، ارغی تا زرنگ و بته ای پوش
که افتـــــــــاده بــــــه دالانت بنازم
گل بــــــــادام تو موج شرشر خیــز
شده هر جـــــــا درخشـــــانت بنازم
درخت آرچ و دولانـــــــه و تــــوت
ز انگور بــــــــــــاده ریزانت بنازم
اوغور سنـــگ تو دارد شهد عالـــم
دوشـــاب و مغــــز و تلخانت بنازم
زند قهقه بهـــــــــر جا کبک مستت
نــــــــــوای آبشــــــــــــارانت بنازم
به کوهی تو خــــرامان خیل آهوی
پلنـــــــگ و ببــــــر سلطانت بنازم
خـدا جـــــا داده ات در بـــــــام دنیا
حریفـــــــــــان گشته زندانت بنازم
زنی بر فـــــرق دشمن گـرز همت
همانـــــــا تیــــــــغ عـریانت بنازم
سحـــــرگاه تو دارد پرتـو مهــــــر
نی و شب هـــــــای چوپانت بنازم
به هر جا میکند محمود وصف ات
نـــــدارد ختــــــــــم، دیوانت بنازم
--------------------------------
دوشنبه 03 جوزا( خرداد ) 1395 هجری شمسی
که برابر میشود به 23 MAY می 2016 میلادی
سرودم
#احمد_محمود_امپراطور
کابل/افغانستان
__________________________________
اسامی ولسوالی (شهرستان) های ولایت ( اُستان ) #بدخشان
1- #نسی
2-#ارگو
3- #اشکاشم
4- #جرم
5- #درایم
6- #خاش
7-#تیشکان
8-#کوف_آب
9- #شکی
10- #شهر_بزرگ
11- #کِشم
12- #شغنان
13- #بهارک
14- #زیباک
15- #وردوج
16- #خواهان
17- #درواز
18- #کران_و_منجان
19- #شهدا
20- #ارغنج_خواه
21- #یمگان
22- #یفتل
23- #مایمی
24- #واخان
25- #فیض_آباد_مرکز_بدخشان
26- #یاوان
27- #تگاب
28- #راغ
----------------------------------------
اسامی سبزیجات کوهی و دشتی:
پودینه، بل ، سنیل، شلخه، ریحان ، کور ( کَبَر )، لمبوته ،شوپش، پوشک، زرسرک، بومادران،شبت، خاکشیر ، موملایی ( شیره ای که از دل سنگ ها بدست می آید ) ،
گل بنفشه، گل چغزک، چگار ( سمارق کوهی ).
چُکری، بوگن ، عبری ، تاران:= از خانواده رواش هستند.
اسامی درختان کوهی:
بلوط، ارچه، توغ، شکندی ، شولش ( ارغوان ) ، پسته، ارغی، زرنگ، بادام، آرچه، دولانه، توت و انگور.
اوغور= هاونگ سنگی.
![]() |
| قدم گذار ز اقلیم آب و رنگ برآ - شاعر احمد محمود امپراطور |
قـــــدم گــــــذار، ز اقلیـــــــمِ آب و رنگ برآ
بســــانِ تیـــــــر از این خوابــــگاه جنگ برآ
شــــرابِ عقـــل به پیمـــــانه ای ادب برسان
ز جــــام ِ ساقــــی و خمیــــازه ای ترنگ برآ
تنــــت به زیــــورِ انسانیـــت بـــده صیقـــــل
مشـــو چـو دیــــو و دَد از هیـــکل دبنگ برآ
شــرافتِ دو جهان خواهـی مـــردِ همــت باش
ز های و هـــوی خرافـــاتِ رســـم و ننگ برآ
بهـــارِ صـورت و، نازی که مانـــده پــا بر جا
صفــــا کن آیینـــه از خـود پـــرست زنگ برآ
زمانــــه در گـــذر و عمـــر می کند تعجیـــل
توهـــم شتـــاب کـن از ورطــه ای درنگ برآ
جهان به معنـــی حرف و سخن گلستـــان کن
دری گشــــــــای ز لفـــــاظی و جفنــــگ برآ
قناعت ار کنـــی یکقطــره، چشمه و دریاست
ز شـــوقِ بحــر و محیـطی پـــر از نهنگ برآ
گر عافیــت طلبی چشـم و گــوش خود بر بند
سفـــر به دل کـن و از بانـگ دَنگ، دَنگ برآ
خیـالی نـــازک و طبـــــعِ درشت نایــد ســـاز
تو شیشــــه ای و از این همـرهان سنگ برآ
به عشق پاک تو جان داد و خاک شد محمود
چو مـــوجِ لالـــه ســـری قبـــرِ او قشنگ برآ
——————————
شنبـــه 26 ثــور 1394 هجری خورشیدی
که برابر میشــود به 16 می 2015 میلادی
سروده ام
احمد محمود امپراطور
کابل/ افغانستان
![]() |
| شعر دقم _ شاعر احمد محمود امپراطور |
من به آن آهنگی آوازت دقم
پشت اشعار جنون تازت دقم
من به آن جان گفتن از اعماق دل
از لبان نشئه پردازت دقم
بال و پر بشکسته ای دیدارتم
با نگاه گرم و دمسازت دقم
روی گردانیدن و رو کردنت
بر ادا و غمزه و نازت دقم
میکُشد بی اعتنایی ات مرا
بر حجویی روزی آغازت دقم
خسته ام از گلشن و باغ و بهار
بسکه پشت سروی طنازت دقم
یک بدخشان دوست میدارم ترا
یک دلستان بهر دروازت دقم
میکند محمود اقرار این سخن
از بر تمکین و اعجازت دقم
-------------------
جمعه ۶ اسد ۱۴۰۳ خورشیدی
که برابر میشود به July 17, 2024
سرورم
#احمد_محمود_امپراطور
ممنون از عکاسی محترم
ن.آریا
Highlight
![]() |
| شعر نمی ترسم: احمد محمود امپراطور |
من از این آی و هوی بی سر و بی بر نمی ترسم
از این دوستاخ بی کلکین چه و بی در نمی ترسم
به چندین پادشاه و سلطنت را واژگون دیدم
کنون از طمطراق ضابط و عسکر نمی ترسم
به دیدم تانگ و هموی و زره بی سر نشین هرجا
ازین چند موتر که خورده استیکر نمی ترسم
غم عالم به هر جای که باشی نیست پایانش
ز گیر و دار این غمخانه ای کافر نمی ترسم
به صدها گاو میری دیده ام اندر حیات خود
از این گوساله های رفته پشت خر نمی ترسم
سری ما پیش درگاهی ستمکاران فرو ناید
به یاریی خدا از نوکری نوکر نمی ترسم
تحمل میکنم این سختی های روزگاران را
ز درد سینه سوز خویش و چشم تر نمی ترسم
گرفتارم ولی در هر گرفتاری بود رازی
ز حرفِ مفت این نا مردمان شر نمی ترسم
مرا معبود از روز ازل محمود پیدا کرد
به ایمان داری کامل ز هر خود سر نمی ترسم
——
یکشنبه ۱۴۰۴/۱/۲۴ خورشيدي
که برابر میشود به April 13, 2025
سرودم
احمد محمود امپراطور
![]() |
| شاعر احمد محمود امپراطور ای شوخ نازدانه ای حاضر جواب من |
مخمس: احمد محمود امپراطور
++++++××++++++
ای شوخ نازدانــــه ای حاضر جواب من
ای آنکه نیمــه شب تو بیایی بخواب من
پر گشتـــــــه است نام تو اندر کتاب من
بدونِ سیـــخ و کـــوره کشیدی کباب من
بر گو که تا کجا کشد این اضطراب من
-------------------------------------
تا چشمـکی به چشـــــمِ منِ بینــوا زدی
در جز و مّــــدی خونِ دلِ من شنا زدی
زخمِ دگـــــر به زخمی دلِ بی دوا زدی
ای جان من به خانه ی خورشید پا زدی
خاکم به ســر نموده ای شرزه عقاب من
-------------------------------------
هـــر بــــار جلوه ات به نظر میرسد مرا
دلتنــــگی ها به شمس و قمر میرسد مرا
شعــــــله به کارگــــــاه جگر میرسد مرا
تا مــــــرزِ مرگ عـــزمِ سفر میرسد مرا
تاکی به خاک ریــزی تو جامِ شراب من
-------------------------------------
گفتم بیـــــا نیــامدی گفتی نصیب نیست
دیدار ما به شهــــــرِ دگر دلفریب نیست
در باغِ غیــــر گرچه مرا عندلیب نیست
لعلت ببوسم حاجتِ خرما و سیب نیست
ای عطر بیز گیسویی عارض گلاب من
-------------------------------------
تیـــــر ام ز شـاًن و دبدبه و لذت و حشم
پایـــــــم فتــاده در رهی عشقِ تو بد رقم
ای پادشـــــاهی من ز سر لطف کن کرم
بی مرگ منــــــزوی نشـــوم در غمِ عدم
کوک است هر کجــــــا سخنِ انقلاب من
-------------------------------------
سر در رهی تو از دل و از جان فدا کنم
تا پا گــــــذاری خـــــاک رهت توتیا کنم
رویی نیــــکو و پاک تو قبــــــله نما کنم
در کنجِ خانقـــــــــاهِ تــــو رود و دعا کنم
مستحسنِ وجــــاهتِ نیــــک انتخاب من
-------------------------------------
بالِ خیال و حوصـــله ی من شکسته ی
تـــــــارِ ادایی تــــاب و توانم گسسته ی
بــــارِ دگر تو با رقبـــــــاء یم نشسته ی
دیگر چه خواهی از منِ دلداده خسته ی
ای آتشیــــــــن تحـــــرکِ افـراسیاب من
-------------------------------------
بی تو بهـــار را چه کنــــــم من خزانیم
در آتشِ درون خــــــود آتشـــفشـــــــانیم
دل میکند به تـــــرکِ تو پــــا در میانیم
بیت همچــــو آب میـــــرود از بیکرانیم
یکبـــــــار هم ندادی تو ظالم جواب من
-------------------------------------
بهـــــر خدا به جــــــان کسی قاتلم نکن
در این دو روزه زندگی بی حاصلم نکن
با این همـــــــــه کتاب و قلم جاهلم نکن
در پشتِ کوچــــه و درِ خود سایـلم نکن
مرهـــــم بنی به زخـــمِ کهن التهاب من
-------------------------------------
بدون تو حیــــات بگردد مــــــــرا ممات
پیچیـــــده ی به گنـــــبدِ هوشم به التفات
تاکی گریزی از من و از عمـرِ بی ثبات
محمود را دو بوســـه ی دیگر بده ذکات
ای آسمــــان آبــی یی لعـــل آفتـــاب من
-------------------------------------
سه شنبه 20 حمل 1398 خورشیدی
که برابر میشود به 09 اپریل 2019 ترسایی
سرودم
احمد محمود امپراطور