من از سکوت خودم ترس بیشتر دارم - شاعر: احمد محمود امپراطور

 

من از سکوت خودم ترس بیشتر دارم
شاعر: احمد محمود امپراطور 

تو فرشته‌ ای زمانی - شاعر احمد محمود امپراطور

 

تو فرشته‌ ای زمانی - شاعر احمد محمود امپراطور 

تو فرشته‌ ای زمانی 

تو شبیه‌ ای آسمانی

تو به عشق سایبانی

تو چقدر مهربانی 

به من بلا کشیده، رنج زندگانی دیده

---------------------

مه ای آتشین مزاجم

 شده ای تو ابتهاجم 

ز قضا گرفتی باجم

همه درد را علاجم

تو بهانه‌ی حیاتی، به منِ ز غم خمیده

---------------------

تپش و ترانه استی

عمرِ جاودانه استی

بیت عاشقانه استی 

وطن استی خانه استی

ثمر جلال عشقت، به وجود من تنیده

------------------

تو طراوت گلابی

تو شکوه آفتابی 

تو ترنمی تو آبی 

شکری شبی شرابی

عطر گیسویی تو را من، بدماغ خود شمیده

---------------------

لب تو چو غنچه گل 

دهن تو خمره‌ی مل

سخن تو صوت بلبل

ز برم ربوده‌ی دل 

کرم تو کم مبادا، به کویر نم ندیده 

-----------------------

تو کرامت بهاری

تو نوای جویباری

تو تجمل، وقاری  

تو به بی وطن دیاری

قطرات اشک هستی، به قدوم تو چکیده

----------------------

جبروت آشکارم 

گل تازه ای بهارم

بخدا که زرد و زارم

بنمای رستگارم

که شکسته و پریشم، چو گل یخن دریده

-----------------------

سر و حال من چو مجنون

تن من فتاده در خون 

من و صد هزار مضمون

تو و صد هزار افسون

هاجوواج مانده ام من، به تو سرو نو رسیده

-----------------------

دل خود زدم به دریا 

سر خود زدم به صحرا 

تو سفر نمودی بی ما 

تو نکردی هیچ پروا 

لب حسرت فراقت، به لبان غم مکیده 

------------------------

تو بیا بیا به پیشم 

تو بمان بمان همیشم

تو بدان ز قلب ریشم 

تو مکن دگر پریشم

به نثار مقدم تو، سر محمود آرمیده 

----------------------

دوشنبه ۳۱ اسد ۱۴۰۱خورشیدی 

که برابر میشود به 22 آگست 2022 ترسایی 

سرودم 

#احمد_محمود_امپراطور

#شعر 

#امپراطور 

#عاشقانه 

#هنر 

#مخمس 

#مسدس

تصاویر احمد محمود امپراطور

عکس احمد محمود امپراطور 

تصاویر احمد محمود امپراطور 

 

نام نیکوی شاعری

 

خرسندم از اینکه در جهان گذران 
با نام نیکوی شاعری میمیرم 
 احمد محمود امپراطور 

شعر در مورد بدخشان شاعر احمد محمود امپراطور -

بدخشیا بدخشانت بنازم - شاعر احمد محمود امپراطور 

 

< قصیده>

بدخشیـــــــــا بدخشـــــــــــانت بنازم

هــــــــوای نــــو بهـــــــارانت بنازم

خــــــدا بنموده ات فــــــردوس ثانی

از این رو لطــف یـــــــزدانت بنازم

بود در دامنت نســــــل خــراســـــان

خردمنــــــد و سخنــــــــــدانت بنازم

کهول و پیـــــــــر مـــــردان تو دانا

برومنـــــــــد نوجوانــــــــانت بنازم

زنـــــان و دختـــــــرانت پاک دامن

شـــکوهی علـــــــم و ایمانت بنازم

تو داری شهــــــر و شهرسـتان زیبا

زبــــــان در مـــــــدح عنوانت بنازم

نسی ، ارگو و اشـــکاشم و جرم ات

درایــــم، خـــــاش و تیشکانت بنازم

کوف آب و شکی و شهر بزرگ ات

تمــــــــام بـــــــــاغ و بستـانت بنازم

چه گوی نیست در دامـــان کشم ات

رخِ آن مــــــــاه شغنـــــــانت بنازم

دلــــــم را برده زیبـــــاک و بهارک

گــــلِ وردوج و خواهـــانت بنازم

بـــــود درواز تـــــــو دروازه ای دل

کــــــران سبـــــــز و منجانت بنازم

شهـــــــدای تو و ارغنـــج خواه ات

گرفتـــــــه تـــــــا به یمـگانت بنازم

ز یفتـــــــل تا به مایمـی و راغ ات

سراســــــــــر شــورِ واخانت بنازم

بود قلب تو فیض آبـــــــادی، آبــــاد

بلنــــــــدی هـــــــای یــاوانت بنازم

تگـــــاب ات است ایـــــلاق دل آرا

شقایق گشتـــــــــــــه ارزانت بنازم

رگ خون تو باشــد رود کوکچـــــه

نمـــــــــــای سبـز ی مستانت بنازم

بدامـــــان تو باشد گوهـــــــــر ناب

عقیق و لعـــــــــل و مرجانت بنازم

زمینت کشتــــــــــزاران پر حاصل

نسیـــــــم و ابـــــــر و بارانت بنازم

کنـــــــار جوی تو پودینـــــــه و بل

سنیـــــــــل و شلخــه ریحانت بنازم

کبــــر داری و لمبـــوتی و شوپـش

پوشوک و زرســــرک جانت بنازم

شفـــــــای زخـــم من موملایت شد

دوای کیمیـــــــــــــــــا دانـت بنازم

به درد دل دهنــــــد بو مــــادرانت

شبــت و خاکشیـــــــــــــرانت بنازم

بنفشـــــــه و گل چغــــزک تو داری

ســـــه برگه لالـــــــه زارانت بنازم

چگــــار و چُکـــــریت باشد فـراوان

بوگن و عبـــــــری ، تـارانت بنازم

بلوط و ارچـــــــه و توغ و شکندی

شـــــولش با پستـــــه دورانت بنازم

ز، ارغی تا زرنگ و بته ای پوش

که افتـــــــــاده بــــــه دالانت بنازم

گل بــــــــادام تو موج شرشر خیــز

شده هر جـــــــا درخشـــــانت بنازم

درخت آرچ و دولانـــــــه و تــــوت

ز انگور بــــــــــــاده ریزانت بنازم

اوغور سنـــگ تو دارد شهد عالـــم

دوشـــاب و مغــــز و تلخانت بنازم

زند قهقه بهـــــــــر جا کبک مستت

نــــــــــوای آبشــــــــــــارانت بنازم

به کوهی تو خــــرامان خیل آهوی

پلنـــــــگ و ببــــــر سلطانت بنازم

خـدا جـــــا داده ات در بـــــــام دنیا

حریفـــــــــــان گشته زندانت بنازم

زنی بر فـــــرق دشمن گـرز همت

همانـــــــا تیــــــــغ عـریانت بنازم

سحـــــرگاه تو دارد پرتـو مهــــــر

نی و شب هـــــــای چوپانت بنازم

به هر جا میکند محمود وصف ات

نـــــدارد ختــــــــــم، دیوانت بنازم

--------------------------------

دوشنبه 03 جوزا( خرداد ) 1395 هجری شمسی

که برابر میشود به 23 MAY می 2016 میلادی

سرودم

#احمد_محمود_امپراطور 

کابل/افغانستان

__________________________________

اسامی ولسوالی (شهرستان) های ولایت ( اُستان ) #بدخشان

1- #نسی

2-#ارگو

3- #اشکاشم

4- #جرم

5- #درایم

6- #خاش

7-#تیشکان

8-#کوف_آب

9- #شکی

10- #شهر_بزرگ

11- #کِشم

12- #شغنان

13- #بهارک

14- #زیباک

15- #وردوج

16- #خواهان

17- #درواز

18- #کران_و_منجان

19- #شهدا

20- #ارغنج_خواه

21- #یمگان

22- #یفتل

23- #مایمی

24- #واخان

25- #فیض_آباد_مرکز_بدخشان

26- #یاوان

27- #تگاب

28- #راغ

----------------------------------------

اسامی سبزیجات کوهی و دشتی:

پودینه، بل ، سنیل، شلخه، ریحان ، کور ( کَبَر )، لمبوته ،شوپش، پوشک، زرسرک، بومادران،شبت، خاکشیر ، موملایی ( شیره ای که از دل سنگ ها بدست می آید ) ،

گل بنفشه، گل چغزک، چگار ( سمارق کوهی ).

چُکری، بوگن ، عبری ، تاران:= از خانواده رواش هستند.

اسامی درختان کوهی:

بلوط، ارچه، توغ، شکندی ، شولش ( ارغوان ) ، پسته، ارغی، زرنگ، بادام، آرچه، دولانه، توت و انگور.

اوغور= هاونگ سنگی.

میکند آخر پریشان باد، زلفِ باز را

شاعر احمد محمود امپراطور 

 

میکند آخر پریشان باد، زلفِ باز را

احمد محمود امپراطور

#تابلو 

#زلف 

#love 

#پریشان

قدم گذار ز اقلیم آب و رنگ برآ

قدم گذار ز اقلیم آب و رنگ برآ - شاعر احمد محمود امپراطور 

 

قـــــدم گــــــذار، ز اقلیـــــــمِ آب و رنگ برآ

بســــانِ تیـــــــر از این خوابــــگاه جنگ برآ

شــــرابِ عقـــل به پیمـــــانه ای ادب برسان

ز جــــام ِ ساقــــی و خمیــــازه ای ترنگ برآ

تنــــت به زیــــورِ انسانیـــت بـــده صیقـــــل

مشـــو چـو دیــــو و دَد از هیـــکل دبنگ برآ

شــرافتِ دو جهان خواهـی مـــردِ همــت باش

ز های و هـــوی خرافـــاتِ رســـم و ننگ برآ

بهـــارِ صـورت و، نازی که مانـــده پــا بر جا

صفــــا کن آیینـــه از خـود پـــرست زنگ برآ

زمانــــه در گـــذر و عمـــر می کند تعجیـــل

توهـــم شتـــاب کـن از ورطــه ای درنگ برآ

جهان به معنـــی حرف و سخن گلستـــان کن

دری گشــــــــای ز لفـــــاظی و جفنــــگ برآ

قناعت ار کنـــی یکقطــره، چشمه و دریاست

ز شـــوقِ بحــر و محیـطی پـــر از نهنگ برآ

گر عافیــت طلبی چشـم و گــوش خود بر بند

سفـــر به دل کـن و از بانـگ دَنگ، دَنگ برآ

خیـالی نـــازک و طبـــــعِ درشت نایــد ســـاز

تو شیشــــه ای و از این همـرهان سنگ برآ

به عشق پاک تو جان داد و خاک شد محمود

چو مـــوجِ لالـــه ســـری قبـــرِ او قشنگ برآ

——————————

شنبـــه 26 ثــور 1394 هجری خورشیدی

که برابر میشــود به 16 می 2015 میلادی

سروده ام

احمد محمود امپراطور

کابل/ افغانستان