زندگی

زندگی محمـــولـــــــــه ای آوارگی
زندگی نـــا شـــادی و بیچــــارگی
زندگی یــــک عـــــالمــــی از آرزو
زندگی  خاکستــــــری از آبـــــــرو
زندگی دیـــوانــگی هـــا و جنـــون
زندگی خفتـــن میــان خاک و خون
زندگی آهنــــگ تقــــدیر و تــلاش
زندگی پیوستـــه در فــــکر معاش
زندگی عاشـــق شـدن با یک نگاه
زندگی جستــــن به پـــرواز رفـــاه
زندگی حرص طمـــع خـــوار عظیم
زندگی ره کــــار با عقـــــل سلیم
زندگی دنیـــایی وحشت هــا و راز
زندگی هنگامـــــه ای سـوز و گداز
زندگی کشــــور گشـــای نیستی
زندگی ســــالاری نیــــکو زیستی
زندگی پیــــوند عشــــق ناتمــــام
زندگی آن حاصــــل نا پُختــــه خام
زندگی عطـر طـــــراوت های شوق
زندگی گلبــــرگ هــــای اهل ذوق
زندگی آتــش گرفتـــــن در نبــــرد
زندگی تنهـــا شــدن با کوهی درد
زندگی رنــــگِ زمستــــان و بهـــار
زندگی دُر دانــــــه ای عالــم شکار
زندگی رفتــــن به بیــــرون حــــرم
زندگی بیـــــدار گشتـــــن در عدم
زندگی دل بـُـــــــردن و دل باختــن
زندگی بــا هیـچ، هیـچ اش ساختن
زندگی پیمانــــه هـــای بی شـراب
زندگی نـــادم شـــدن بیـــن سراب
زندگی چرخنـــده ای بی پـــا و سر
زندگی شـــاخِ درختـــی بـی ثمـــر
زندگی رفتــــن ز خـود تا مـــــرز دل
زندگی تا فــــرق باشـــد پـــا به گِل
زندگی آن لحظــــه هــــای بی انس
زندگی نبُوَد بجــــز حـــرص هــــوس
زندگی استــــاد معنــــی های و پند
زندگی ســـودی فــــراوان و گـــــزند
زندگی آن جــــاده ای پر شــر و شور
زندگی بـــا تــــرس بنمــــودن عبــور
زندگی دانشــــــوران بـــی ســـــواد
زندگی کـــم بشمــــری باشـــد زیاد
زندگی نیـــک و بَــد اش باید شناخت
زندگی با هر کدامش ساخت، ساخت
زندگی آن رنـــگِ خشـــکِ بــی دوات
زندگی کوهـــی گــــرانِ بــی ثبــــات
زندگی اشـکِ خوشـــی و ناخوشــی
زندگی تــا زنــــده ای بـــاری کشـی
زندگی شیــرین ترین، شیــرین ترین
زندگی تکـــــــرار آهـــــی آخــــــرین
زندگی فـــــورانـــی آب در صعــــــود
زندگی واپــــس فتـــــادن در سجـود
زندگی محمــود رفتــــــن از جهــــان
زندگی پـــــــرواز ســـــوی آسمـــان
--------------------------
یکشنبه 10 جوزا 1394 هجری خورشیدی
که برابر می شود 31 می 2015 میلادی
سرودم
احمد محمود امپراطور
کابل/ افغانستان

لیـــلیء شوق

سر و جان میدهم ات باز مرو لیلیء شوق
که ز من اشتـــر و این بانگ درا می رنجد
امپراطور

قـدم گــذار ز اقلیــم آب و رنگ برآ

قـــــدم گــــــذار، ز اقلیـــــــم آب و رنگ برآ
بســــانِ تیـــــــر از این خوابــــگاه جنگ برآ
شــــرابِ عقـــل به پیمـــانه ای ادب برسان
ز جــــام ِ ساقـــی و خمیــــازه ای ترنگ برآ
تنــــت به زیــــور انسانیـــت بــده صیقــــل
مشـــو چـو دیــــو و دَد از هیــــکل دبنگ برآ
شــرافتِ دو جهان خواهـی مردِ همــت باش
ز های و هـــوی خرافـــاتِ رســـم و ننگ برآ
بهـارِ صـــورت و، نازی که مانـــده پــا بر جا
صفــــا کن آیینــــه از خـود پـــرست زنگ برآ
زمانــــه در گـــذر و عمـــر می کند تعجیـــل
توهـــم شتـــاب کـن از ورطــــه ای درنگ برآ
جهان به معنـــی حرف و سخن گلستان کن
دری گشـــــای ز لفـــــاظی و جفنــــگ برآ
قناعت ار کنـــی یکقطره، چشمه و دریاست
ز شـــوقِ بحــر و محیـطی پــر از نهنگ برآ
گر عافیــت طلبی چشـم و گوش خود بر بند
سفر به دل کـــن و از بانـگ دَنگ، دَنگ برآ
خیـالی نـــازک و طبـــعِ درشت نایــد ســـاز
تو شیشـــه ای و از این همـرهان سنگ برآ
به عشق پاک تو جان داد و خاک شد محمود
چو مـــوجِ لالـــه ســـری قبـــرِ او قشنگ برآ
--------------------------
شنبـــه 26 ثــور 1394 هجری خورشیدی
که برابر میشــود به 16 می 2015 میلادی
سروده ام
احمد محمود امپراطور
کابل/ افغانستان

گاهی دروغ از حرف واقعیت هم کرده قابل باور است

سخن کوتاه:

گاهی دروغ از حرف واقعیت هم کرده قابل باور است.

امپراطور

عاشقانه ها

شب زلف یــار بود و دو دستـــم چو شانه ها
راز و، نیــــاز و، حـــرفِ دلـــی عــاشقانه ها
امپراطور

فرزند نیک حاصله ای رنج مـادر است

تخــم نیـــکو ز کشـتِ پدر میشــود پدید
فرزند نیک حاصله ای رنج مـادر است
امپراطور

عرش آرزو

شب زلف یار بود و دو دستـــم چو شانه ها
راز و، نیــــاز و، حـــرفِ دلـــی عــاشقانه ها
عطـــر خوش و هــوای بهارش به من رساند
کردیم شـــروع قصـــــه ای دور و فسانه ها
آبــــــاد ساختیــــــم به خـود عــــرش آرزو
انـــــدر خیــــــــال خوب تــــرین آشیانه ها
پیچیــــدیم همچـــو شاخِ گلِ نستـرن بهم
گـــردید عشق مــان به نـــوعِ جــاودانه ها
تـــا لب گذاشتــــم به لب لالــــــه گـون او
از ســـر بـــرفت رنـــج و غمـــی تازیانه ها
با بوســه هــــای خـود بدنش گرم ساختم
دیـــگر نمـــاندمش کـــه نمــــاید بهانه ها
بگـذاشت تــا زنــخ ســری بــــازو و گردنم
بخشیــــد لـــذتِ دو جهــــان را، ز چانه ها
قلبم ز مستـی هر سو پر و بال می کشید
در بستـــری نــــوازشِ چنــــگ و چغانه ها
شـــد بیقـــرار صیــدِ خــودش را به دام داد
صیــــاد من گــــرفت به تنــــازل نشانه ها
مـوجی طپیــدنش نوســانِ عجیــب داشت
در هــــر نفس بخوانــــدی برایـــم ترانه ها
جــــا داد تا شـــراب کهن ســـاله را به دل
آبِ گهـــــر ز صــــورتِ او زد جـــــوانه ها
چشمـــان مست او ز سرِ شوق بُد خُمــار
اشکِ خوشی برفتــی چون دُردانه دانه ها
گشتیـم هر دو غـرق در ابحـــار عشق هم
صـاحب بودیـــم هستی مُلــک و خزانه ها
محمود در سرای بهشت اش بخـواب رفت
پایـــــان نداشت منـــزل عشق و کرانه ها
-------------------------------
پنجشنبه 17 ثور 1394 هجری خورشیدی
که برابر میشود به 07 می 2015 میلادی
ســــرودم
احمد محمود امپراطور
کابل/افغانستان