شهرِ بیم و اُمید

در شهرِ که اُمید فقط یک بیم است

آرامش شهریان شان تحریم است

امپراطور

بـر دوستی نه ارزد، آنکه ادب ندارد

بـر دوستـــــی نــه ارزد، آن کـــه ادب ندارد

آدم نمی تــــوان گفــت، اصــل و نسب ندارد

نــام و نشـــــان هـــر کس، باشد معــــرف او

مقبــــــول خــــاطرم نیست، زبــده لقب ندارد

در کشور که ماهیم، دشـــواری ها زیاد است

افـــــــراد بی شمــــاری، نــانی به شب ندارد

ما بنـــده ایم و بنـدیم، یک بر دیگر چه لافیم

آزاده اســت شخصــــی، دســــت طلب ندارد

ســـرویس زندگانی، سوی عــــدم روان است

افســوس عمــــر رفتـــــه، رو بر عقب ندارد

یـــــاری در این زمانـــه، رنگ شعـــار دارد

گر زخـــــم یار خوردی، اوف و عجب ندارد

دعــوای بیک و خانی، هر کس کند فــراوان

در زیــر چرخ گــردون، جا یک وجب ندارد

یــــــاری سیاه چشــمی، دارم میـــــان خوبان

شیــــــرینی لبـــــانش، شهــــد و رطب ندارد

حسن هرچه نیک باشد، من نیک می پسندم

هیهـــات دلبــــــــر من، خــــالِ به لب ندارد

تاکــــه نمــودم افشـــا، آن ســـرو کام جو را

مــــردم سوال کــــردن، محمـــود تب ندارد؟
----------------------------------------
چهارشنبه 12 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 02 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور

آن نازنینِ شوخِ پریزاد جانم است

آن نازنیــــــنِ شـــــوخِ پـریزاد جانم است

آن آبـــــروی قـــــامت شمشــاد جانم است

با تیر غمـــــزه قصد مرا میکند مـــــدادم

با کشتـــنم که می بشــــود شاد جانم است

گاهی به درد و گاهی به شادی کند عذاب
آن تشنـــــه کـــــام اینهمه بیداد جانم است

با قهــــر و ناز و عشوه کند دلبری همیش

در عضو، عضو جان من افتاد جانم است

با جلوه هـــای خویش ربـــوده دل از بـرم

ویـــــران نموده خانـــه ای آباد جانم است

محمود را کشیده به زنجیــر عشق خویش

یعنی که کــــــرده از همه آزاد جانم است
---------------------------------------
پنجشنبه 13 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 03 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور

جـو هیچگاه نخود و گندم نمی شود

جـو هیچگــــاه نخــود و گنـــدم نمی شود

با لـــوشِ کوچــــه قصــد تیمـم نمی شود

افــــراد خود پسنـــد و، فرومایــه و دغل

خدمتـــگزار و حامـــی مـــردم نمی شود

همراه دزد و جانی و خونخوار این وطن
با هیـــــچ نــــوع عرض تفاهم نمی شود

با آنکه بستـــــه است کمــرِ فتنـه و فساد

میثــــاق مهــــر و انس تحــکم نمی شود

زهـرِ زبانِ ناکس و بادفــــره ای جهــول

کمتــــر ز نیش افعـــی و گژدم نمی شود

هر زخم تازه گرچه بخندد ز درد خویش

معنی ز رنگ شـــــادی تجسـم نمی شود

گر اتفـــــاقی شیر نخورد بچـه ای غزال

غافـــل مشــــو نشــــــان ترحم نمی شود

هرکس اگر به قدر خودش دلبــــری کند

دنیــــــا نمونـــــه ای ز جهنــم نمی شود

محمود را اگــــر بکنند محــــو از جهان

از سینــــه های اهل سخن گم نمی شود
------------------------------------
یکشنبه 16 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 06 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور

زخمی فتاده ام به درون قفس، بیا

زخمـــی فتــــــاده ام بــه درون قفس، بیا

در انجمــــــاد می کشـم اینجـــا نفس، بیا

یــک آرزو دارم و آنهــــــم فقــــط تویی

دیــــگر تمـــــام زندگــی باشد هوس، بیا

از دور های دور چه دانـــی ز حــال من
حــــد اقل اگـــــر شوی فریـــاد رس، بیا

روشن نمی کنــــد نظــرم را ستــــارگان

مهتـــــاب من به کلبـــه ای تار انس، بیا

گم گشته ام بدشتِ غم انگیز عمر خویش

ای ساربـــــان عشق به نظــم جرس، بیا

غیـــر از تو کیست در تپش آباد سینه ام

تاکـه حیـــات جلوه کنـــد پیش و پس، بیا

محمود را ستــــم کُش صبح و مسا مکن

تا پیش از آنـــکه کــوچ نمــاید نفس، بیا
-------------------------------------
سه شنبه 18 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 08 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور

ای هســت و بودِ زندگی ای پادشاهی من

ای هســت و بودِ زنـدگی ای پادشاهی من

ای روشنایی شب و ای مهـر و ماهی من

ای چشمــه ســـار جـاری خلاق کائینات

ای خوش ترین ترانه ی شام و پگاهی من

ای پاک تـــر ز نــو گل اخـلاص زنــدگی
ای مایـــه ی محبـت و انس و رفاهی من

ای گلشن طـــراوات فصل بهــــار عشق

ای کهکشـــان هستــیء رنگ نگاهی من

ای مـــــادر ای تجــلی انــــــور معـرفت

بعدی خداست سایـه ی مهرت پناهی من

محمود را نمودی سرافــــــراز در حیات

دادی نشان در همه وقت نیک راهی من
-------------------------------------
جمعه 28 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 18 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور

دانـی دزدان بی وقـوف وطن

دانـــــی دزدان بی وقــوف وطن

خویش عالـــی جنـــاب می دانند

هر نــــوع ظلم و هر نوع بیداد

کـــــردنش را ثـــــواب می دانند

اشک چشم یتیــــــم و بیوه ملک

انگبیــــــن و شــــراب می دانند

خون افــــــراد بی بضـــاعت را

پپســـی کــــــولا و آب می دانند

می کشند خلق را به آتش وخون

لــــذتش چـــون کبــاب می دانند

بوی متفوع گاو و مرکب خویش

عطــر یـــاس و گـلاب می دانند

کشتـــــن مردمـــــان عـــاجز را

کـــــاکه گی و شبـــاب می دانند

پاره هستن ز مخـرج و از چشم

همـــــه را بی حجـاب می دانند

پــــای بوسی و ..ایه مــــالی را

به خصـــم راه و باب می دانند

صلح و آرامش و رفـــــاه وطن

چون خیالات و خواب می دانند

این شریـران پست و بی مقدار

جنـگ راهـــی مجاب می دانند

محمود این روزگار ماتــــــم را

حاصل انقــــــــــلاب می دانند
----------------------------
بامداد دوشنبه 31 ثور 1397 آفتابی

که برابر میشود به 21 می 2018 ترسایی

سرودم

احمد محمود امپراطور